Saturday، March 15، 2008

چه فرصتی بهتر از این؟

یکی از بزرگترین مشکلات جامعه ما از دید من،عدم تمایل به رقابت حقیقی و به طبع آن در معرض قضاوت قرار گرفتن است. چون وقتی در معرض نقد و اظهار نظر دیگران قرار بگیری یا در رقابت با دیگران باشی قاعدتا همیشه پیروز نیستی و مجبوری گاهی اوقات در پاره ایی از امور پایین بودن خودت را قبول کنی(چیزی که جامعه ما اصلا دوست ندارد بپذیرد). درحالیکه وقتی فقط خودت باشی و خودت، می توانی هر ادعایی که خواستی بکنی و خودت را سرور عالم و عقل کل به حساب بیاوری. یک نگاهی به همین ادعا هایی که در جامعه مان رایج است بیاندازید! بهترین مردم جهان،با اخلاق ترین جامعه، باهوش ترین آدمها،بهترین تیم فوتبال و...
و البته نیازی به توضیح نیست که بیشتر اینها تا وقتی است که در مقام مقایسه با دیگران برنیامده باشیم وگرنه به اولین رقیب که برسیم حال و روزمان معلوم است! اگر قرار است این خصلت ناپسند را اصلاح کنیم باید هرکدام از ما، از خودمان شروع کنیم.
اینها را گفتم که بگویم هدفم از ایجاد این وبلاگ، نوشتن در یک دفتر خاطرات الکترونیکی و یا امثالهم نیست.اگرچه وبلاگ می تواند همه اینها باشد، اما فکر می کنم یکی از مزیت های بزرگ(به نظر من بزرگترین) وبلاگ این است که به تو امکان درمعرض نقد قرارگرفتن را می دهد.دیگر لازم نیست یک فیلم سینمایی در حد اسکار ساخته باشی یا برنده فلان جایزه ادبی باشی تا آثار و دیدگاه هایت مورد نقد واقع شوند،بلکه کوچک ترین ایده ها و نظراتت را نیز اینجا می توانی به نقد بگذاری و چه فرصتی بهتر از این ؟

1 نظرات:

اعظم گفت...

اولین کسی هستید که نوشتید به امید نقد شدن به این فضای مجازی اومده ، البته شاید دیگرانی هم بوده و باشند ولی من ندیدم که بنویسند به هر حال خوش اومدید
خوندن و دونستن اندیشه های متفاوت می تونه به اصلاحمون کمک کنه به شرطی که کمی از این روحیه محور عالم بودنمون رو کم کنیم البته خودم رو می گم!
موفق و مانا باشید